Kulturno istorijsko nasleđe

Od nepokretnih kulturnih dobara na području petrovačke Opštine kategoriju od velikog značaja imaju, za sada, četiri spomenika kulture i jedna prostorno kulturno-istorijska celina.
U selu Bitrici, koje leži na istoimenoj reci na 10-ak km jugoistočno od Petrovca, 1986. godine za kulturno dobro od velikog značaja utvrđena je prostorno kulturno-istorijska celina Deo sela Bistrice (obuhvata ukupno 1113 katastarskih parcela, a zaštićena okolina 156 katastarskih parcela). U njenom sklopu su tri valjavice, deset vodenica, crkva sa crkvištem, salaš, pet kuća od kojih jedna s pomoćnim zgradama, zatim zgrade: mesne zajednice, stare škole i mehane. Konzervatorsko-restauratorski radovi izvedeni su na valjavicama 1987. i 1988. godine.
U ambijentu netaknute prirode, na planinskoj reci Bistrici u dužini od 5 km - od izvora u podnožju planine Veliki Sumurovac pa do njenog izlaska iz sela - nalazi se deset sačuvanih vodenica i tri valjavice. Ovakav sačuvan kompleks postrojenja za mlevenje žita i valjanje sukna se veoma retko susreće i kao takav predstavlja specifičnost Braničevskog okruga. Nastao je u vremenskom periodu od početka 19. do sredine 20. veka. Najstarija sačuvana vodenica je Tomašević Brane, o čemu nam svedoči sačuvana turska tapija iz 1819/20. godine.

Gornjačka klisura u dolini reke Mlave, između Homoljskih planina i ogranaka Beljanice, jedna je od najlepših klisura u istočnom delu Srbije. U izlaznom delu Gornjačke klisure, na relativno malom prostoru, sačuvani su brojni ostaci spomenika sakralne arhitekture i utvrđenja iz perioda poznog srednjeg veka.
Kategorisani spomenici kulture od velikog značaja su: Mitropolija, Blagoveštenje i Gornjak.
Manastirski kompleks poznat pod nazivom Mitropolija, nastao je krajem 14. veka, čine ga ostaci jedne veće crkve, ruševine nekadašnjeg konaka i ostaci utvrđenja. Sistematski je istražena samo crkva, koja je podignuta na starom groblju. Ima oblik moravskog trikonhosa sa naknadno prizidanom spoljašnjom pripratom na zapadu. U istorijskim izvorima iz 15. veka manastir se više puta spominje pod imenom Sveti Nikola. Budući da se u narodu sačuvao naziv mitropolija ne bi trebalo isključiti mogućnost da je u jednom trenutku u velikoj crkvi braničevskog Ždrela stolovao braničevski episkop, koji je zbog nestabilnih istorijskih prilika tu premešten iz pograničnog Braničeva.